Een ode aan mijn beste vriendin

3/01/2015 02:46:00 p.m. CML Trends 0 Comments



Lieve lezer,

Deze week even wat anders. Ik ga deze post gebruiken om een ode te schrijven aan mijn beste vriendin Rosina (bekijk hier haar blog met haar zusje). Ik ben namelijk super blessed om haar mijn beste vriendin te mogen noemen en ik wil iedereen laten weten hoe fantastisch ze is. Dus here I go...

Aller-, allerliefste Rosina,

Het is alweer 3 jaar geleden dat wij elkaar leerden kennen. En niet op de average 'I met my best friend at school' manier. Nee, wij leerden elkaar kennen via Twitter. Het internet, een gevaarlijke plek, waar je eigenlijk niemand kan vertrouwen of hij of zij niet stiekem een heel ander persoon is dan je denkt. Maar goed, Twitter dus. We kwamen aan de praat door een winactie van Qmusic om kaarten te winnen voor onze favoriete band. Ik herinner nog precies de profielfoto die jij had (en degene die ik had), hij was grijs/zwart-wit en je had een oude bril op. Door die bril op je neus, zag ik ook sproetjes rondom je neus, wat me het idee gaf dat je een ginger was! Toen we elkaar toevoegden op MSN (oh god, memories) zag ik dat je blond was en dat je dus inderdaad niet de persoon was die ik dacht dat je was...

Alweer 2 jaar geleden.
Grapje, mijn eerste indruk van jou, heb ik nog steeds van je. Ook al was je dan geen ginger, ik vond je meteen een heel mooi en lief meisje, dat net zoals ik aan het begin best verlegen was, maar ook lekker gek kan doen als je elkaar eenmaal wat beter kent. En 'elkaar eenmaal wat beter kennen' is een understatement. Wij kennen elkaar zó goed, dat we elkaars gedachten kunnen lezen...via WhatsApp. Moet je nagaan hoe het is als wij met z'n tweeën zijn. We maken heel vaak elkaars zinnen af en we begrijpen elkaar gewoon heel goed. We're different, but the same. Als wij geen sisters from other misters zijn, weet ik het ook niet meer!


Onze eerste ontmoeting zal ik nooit vergeten. We waren met nog een andere vriendin, die we ook hadden leren kennen via Twitter. Ik was al samen met haar en jij was wat later. We zouden je meeten bij de Starbucks, maar konden je niet vinden. We waren dus gewoon vol langs je gelopen en jij moest achter ons aanrennen, haha! Toen we je eindelijk zagen konden we elkaar eindelijk voor het eerst huggen! Nou, dat ging dus ook meteen mis. Ik weet nog dat ik met mijn schouder best wel hard tegen je kaak aankwam. Een goed begin dus, haha! Ach, het heeft onze vriendschap niet verpest, want we zijn na onze eerste ontmoeting steeds maar closer en closer geworden.

Extreme bewerkingen enzo.
Ook al zien we elkaar niet vaak omdat we miles and miles apart (ik hoor nu Sharpay uit HSM 3 'miles and miles and miiiiles apart' zingen, am I the only one?) van elkaar wonen, toch beschouwde ik je al heel snel als een van mijn beste vriendinnen. Gelukkig was dat wederzijds en vond jij het net zo leuk om met mij je tijd door te brengen als ik met jou.

Fetus much...
Het voelt zo fijn om met jou te kunnen praten. Jij bent een van de weinige personen op deze aardbol die mij écht begrijpt. Je bent er altijd voor me, in vrolijke en minder vrolijke tijden. We hebben al zoveel meegemaakt samen! Die 3 jaar zijn voorbij gevlogen. Aan de andere kant voelt het ook weer alsof we elkaar al veeel langer kennen dan 3 jaar!


Roos, jij bent voor mij heel speciaal. Ik ben zo trots op jou, met alles wat je hebt doorgemaakt en hoe sterk je eronder blijft. Je blijft altijd positief en probeert anderen altijd te helpen. Zoals ik al eerder zei, ik ben echt blessed om jou mijn beste vriendin te mogen noemen. Je bent zo'n lieve, prachtige, geweldige meid. Het is heel zeldzaam dat je iemand tegenkomt waar je meteen zo'n goede klik mee hebt. Ik zou echt niet weten wat ik zonder jou zou moeten. *raises imaginary glass of champagne* Dat we nog vele jaartjes samen mogen zijn!


Liefs, Lottie

0 reacties: